Over Mij

Wat leuk dat je een bezoekje brengt aan Another Chapter! Dit blog staat vol persoonlijke life & fun artikelen. Zoals reviews, hacks, aankomende events, leuke lijstjes en nog veel meer wat jouw dag een beetje leuker maakt. Ik ben Natasja. Dansspecialiste op een basisschool, blogger in hart en nieren en vooral een beetje gek. Wil je meer over mij weten, kijk dan ook even op mijn about pagina! Veel plezier! Follow

Was ik maar weer een jaar of 18

Vroeger, zo’n jaar of 9 geleden, toen had ik het helemaal gemaakt. Ik kreeg een superleuk vriendje, ik ging 5 maanden stage lopen in Indonesië, ik had leuke vrienden en ik was een stuk slanker. Wat kun je jezelf nog meer toewensen? Op die leeftijd vond ik dat ik de hele wereld aan kon. Ik zat vol zelfvertrouwen, al zal ik dat niet gauw toegegeven hebben. Ik was ook redelijk zorgeloos en stond vol in het leven. Ja, dat was een mooie tijd én mooie leeftijd. Was ik maar weer een jaar of 18… 

Niet dat ik het nou slecht heb. Ik bedoel, ik heb nog steeds datzelfde leuke vriendje, ben weer slanker dan een paar jaar geleden, woon in een leuk huisje, heb een lieve hond, werk op een leuke basisschool en heb weer een paar andere leuke vrienden. Maar ik ben wel minder zorgeloos. Het was allemaal zo simpel toen ik nog thuis woonde en nog op school zat. Al vond ik dat toen natuurlijk niet.

Terugkijkend vind ik dat ik snel oud word. Niet dat ik daar een hekel aan heb, integendeel. Maar ik mis dat zorgeloze ik-kan-de-hele-wereld-aan gevoel wel. Ik voel me dan ook nog helemaal niet zo oud en schrik er dan ook best vaak van hoe lang sommige dingen geleden zijn. En ja, soms zou ik terug willen naar die tijd.

natasja baliSoms wens ik dat ik die tijd opnieuw mocht beleven. Of ik het anders zou doen? Mwoa, geen idee. Misschien. Als ik nu terugkijk zijn er wel een aantal dingen waarvan ik gewild had dat ik ze toen gedaan had. Meer omdat die mogelijkheid er nu niet echt is. Bijvoorbeeld één jaar high school doen in Amerika. Dat had me nou echt leuk geleken. Of een rondreis maken na mijn studie. Puur omdat je dan nog nergens aan vast zit. Of toch iets met toneel gedaan hebben, zodat ik nu in een of andere cheesy film zou kunnen spelen.

Ik ben een laatbloeier in dromen. Ik hou van dromen. Maar weten wat ik wil… Nee. Nooit gedaan. En als ik het wist, heb ik de dromen niet nagejaagd. Bang wat andere er van vonden. Al vanaf een jaar of 12 had ik de stille wens om later actrice te worden. Eerst in Goede Tijden mee te spelen, vervolgens in een Nederlandse romcom, om vervolgens naar Amerika te verhuizen en daar in een of andere grote blockbuster mee te mogen doen. Maar dat heb ik nooit iemand verteld.

Nee, ik vond mijn dromen te dromerig. Ik was bang om voor gek te staan en ging er dan ook niet achteraan. Nu zou ik het wel geweten hebben. Ja, nu zou ik voor die dromen zijn gegaan. Want als ik één ding van mezelf geleerd heb, dan is het dat ik verder gewoon niet weet wat ik wil. Heb ik mijn droombaan? Nee. Ik vind absoluut mijn werk heel leuk om te doen, dus begrijp me vooral niet verkeerd. Maar als ik vroeger andere keuzes gemaakt had, dan had ik mijn droombaan misschien wel. Misschien als actrice, misschien wel als een grote blogger of misschien wel als auteur. Of ik werkte achter (of dus voor) de schermen bij tv-programma’s, series of films.

natasja bali zeeWas ik maar weer 18. Dan zou ik mijn dromen achterna gaan. Want dromen kunnen uitkomen. En natuurlijk ben je nooit te oud om je droom te verwezenlijken. Maar eerlijk is eerlijk: hoe jonger je achter een droom aan gaat, hoe sneller je dit bereikt.

Ach, alle keuzes die ik tot de dag van vandaag gemaakt heb, vormen Natasja. De persoon die ik nu ben. En of ik nu anders had willen zijn? Nee, iedereen heeft wel zijn eigen handleiding. En zoals ik net al schreef: je bent nooit te oud om je dromen te verwezenlijken. Dus wie weet wat er nog op mijn pad gaat komen… 😉

Wat is jouw droom?

16 Comments

  • Darina

    29 april 2016 at 07:05

    Heel mooi en herkenbaar geschreven! Ik mag ook zeker niet klagen over mijn leven nu maar ik had ook wel andere keuzes willen maken als ik nu 18 was geweest. Een jaar naar Parijs, daar misschien blijven, schrijven, een vintagewinkeltje beginnen…ik ben ook een laatbloeier en dat schrijven doe ik nog steeds en nu bezig met mijn tweede boek… En dat is nu mijn droom 🙂
    Darina heeft onlangs geplaatst…:A New WebsiteMy Profile

    Beantwoorden
  • Susan

    29 april 2016 at 14:26

    Heel herkenbaar! Op mijn 18e lag de wereld aan mijn voeten en (denk ik nu) had ik alle keus van de wereld. Nu, ook 9 jaar later, heb ik niet minder keus dan toen. Ik heb nu een fulltime baan, mijn studententijd is al wat jaren voorbij en die krijg ik niet meer terug. Maar ik vergeet dan wel dat ik op mijn 18e best onzeker was, juist door alle keuzes die er waren. Ik heb nu veel meer rust dan toen, gelukkig. Hoewel ik best graag weer de onbezonnenheid van toen zou willen voelen! (en misschien toen een keus hier of daar ander had gemaakt;)).

    Beantwoorden
  • Vivian

    29 april 2016 at 17:22

    Wat een mooi stuk! Ik herken het wel hoor, toen ik een jaar of 17 was, had ik een stuk minder last van onzekerheden en struggles – terwijl je zou zeggen dat dat er juist de leeftijd voor is. Daarnaast heb ik vaak het gevoel dat ik niet genoeg heb genoten van die tienerjaren, en dat is natuurlijk best jammer. Maar ja, ik ben dan ook nooit een ”gewone” tiener geweest haha.
    Vivian heeft onlangs geplaatst…:Als je het even niet meer weet: tips en waarom het oké isMy Profile

    Beantwoorden
  • Miriam

    9 mei 2016 at 20:45

    Mooi geschreven en ook heel herkenbaar hoor! Ik had een poosje terug een lichte paniek aanval (;p) omdat de tijd opeens zo snel gaat en omdat ik nog zoveel wel en ik nog een droom(pje) heb (eigen huisje). Pfff soms is het allemaal te veel willen in te weinig tijd en wilde ik ook dat ik weer even 20 was ipv 30. MAar idd: dromen mag! Heerlijk toch 😀

    Beantwoorden
  • Evelien

    22 mei 2016 at 00:49

    Ik had toevallig vorige week nog een gesprek hierover met een vriendin. Wij zijn allebei achttien en ik ben op het moment bezig met mijn dromen achtervolgen (lees: zomerstage bij CosmoGIRL!). Ik zei toen nog dat ik wel voor altijd achttien zou willen blijven. Naast dat je minder zorgen hebt, mag je je dan ook af en toe nog gedragen als een kind. Konden we maar allemaal achttien blijven 😉
    Evelien heeft onlangs geplaatst…:Wat alleen beste vriendinnen van elkaar wetenMy Profile

    Beantwoorden
  • Sylvia

    8 juni 2016 at 13:40

    Eerlijk gezegd ben ik blij dat ik geen 18 meer ben; ik ben rustiger, weet beter wat ik wil en een deel van mijn onzekerheden/zorgen zijn er niet meer. De studie is afgerond, ik heb werk, een vaste vriendengroep; dingen die ik op mijn 18e nog moest opbouwen. Nog dromen en plannen genoeg, maar er is meer rust en voor mijn gevoel minder druk om die op een bepaald moment af te moeten ronden, minder ‘moeten’ dus 🙂

    Beantwoorden

Geef een reactie

CommentLuv badge

Close